سلام دوستای عزیزم: امروز آخرین روزیه که اومدم وبم... از امروز هر وقت دلم گرفت همه احساسم را تو دل می ریزم اصلا یه کار بهتر از امروز سعی می کنم دیگه غمگین نباشم و دلم نگیره ... نمی دانستم روزی تو بر بال ابرها خواهی آمد... چشمانت،تنهاییت بغض تو را مرثیه ای بود بارانی !!! که زمین را وسعت می داد .... مهربانیت کوچه را سلام می کرد... من هنوز در فکر آن پنجره آبی هستم که به آسمان می نگری غروب چه زیبا انتهای کوچه ی شهرمان را می گرفت... تو هنوز در امتداد دل مایی با لبخند های روشن!!! در سالهایی که ما گم شده ایم تنها سکوت است پشت پنجره ای که همه آه است و آسمان فاصله ی بین من و تو بغض و یک صاعقه است. هر سنگر تکرار یاد تو و هر بهار تداعی نام توست . پرنده ها بهتر درد دل تو را می دانستند ... در این غروب غم گرفته می خوام من باشم و خلوت های خاموش تو کاش می شد فقط یک بار دیگر در مظلومیتت جان بگیرم.... من فدای تو ، به جای همه گلها تو بخند... اینک ای من که به پای تو در افتادم باز ریسمانی کن از آن سوی بلند تو بگیر توببند تو بخواه ... پاسخ چلچله ها را تو بگو ! قصه ی ابر هوا را تو بخوان ! تو بمان با من تنها تو بمان تو در رگ ساغر هستی تو بجوش یک نفس از جرعه ی جانم باقی است آخرین جرعه ی این جام تهی را تو بنوش تو فقط واسم دعا کن آخه دنبال بهونه ام ... حالم را اگه بپرسی ؟ خوبه تعریفی نداره!!! چون بلا تکلیفه عاشق ... آخه تکلیفی نداره !!! نکنه ازم برنجی !!! می دونی که دست من نیست ... بازی های سرنوشته،رو قشنگی ها خط کشیده!!! زشتی ها را برام نوشته... باز که ابری شد نگاهت،بغضت هم واسم عزیزه ... اما اشکات را نگه دار،نذار این جوری بریزه ... من هنوز چیزی نگفتم !!! چرا طاقتت تمومه ؟؟؟ حال من خیلی عجیبه..! دوست دارم پیشم بشینی... من نگات کنم،تو چشام عشق را ببینی ... یادته من و تو داشتیم ساده زندگی می کردیم؟؟؟ از همین چشمه شفاف رفع تشنگی می کردیم ؟؟؟ بد جوری دیونتم من ...! فکر نکن این اعترافه ،همیشه نبودن تو کرده این دل را کلافه ... اولش گفتم یه حسه یا یه اتفاق ساده اما بعد دیدم که... عجب صبری خدا دارد... اگر من جای او بودم !!! همان یک لحظه اوّل كه ظلم را مي ديدم ؛از مخلوق بي وجدان جهان را با همه زيبايي و زشتي به روي يك دگر ويران مي كردم !!!! عجب صبري خدا دارد.... اگر من جاي او بودم!!! كه در همسايه ي صد ها گرسنه، چند بزمي گرم عيش و نوش مي ديدم نخستين نعره ي مستانه را خاموش و بر لب پيمانه مي كردم !!! عجب صبري خدا دارد... اگر من جاي او بودم!!! و مي ديدم يكي عريان و لرزان ديگري پوشيده از صد جامه ي رنگين زمين و آسمون را مستانه واژگون مي كردم .... عجب صبری خدا دارد... اگر من جای خدا بودم !!! نه طاعت مي پذيرفتم نه گوش از بهر استغفارِِِِ اين بيداد گرها تيز كرده پاره پاره در كف زاهد نمايان سجه ي صد دانه مي كردم... عجب صبری خدا دارد... اگر من جای خدا بودم !!! براي خاطر تنها مجنون صحرا گرد بي سامان سراپاي وجود بي وفاي معشوق را؛ پراوانه مي كردم هزاران ليلي ناز آفرين را كوه به كوه آواره و ويرانه مي كردم عجب صبری خدا دارد... اگر من جای خدا بودم !!! به عرش كبريايي با همان صبر خدايي تا كه مي ديدم عزيز نا به جايي ،ناز بر يك ناروا گرديده و فخري مي فروشد گردش اين چرخ را وارانه بي صبرانه مي كردم..... عجب صبري خدا دارد ... عجب صبري خدا دارد... همين بهتر كه او خود جاي خود بنشسته و تاب تماشاي تمام زشت كاري هاي اين مخلوق را دارد وگرنه من به جاي او چو بودم يك نفس كَي عادلانه، سازشي با جاهل و فرزانه مي كردم!!!؟؟؟ سوختم چون شمع شب ها، در سرای خویشتن ...!!! از غم تنهایی و از ماجرای خویشتن ... هر کجا ببینم گرفتارست، مرغی در چمن یاد خود می افتم و ماتم سرای خویشتن ...!!! از دیار دوستی دل خسته وآزرده دل آمدم تنها ؛و گشتم آشنای خویشتن ... هیچ کس از سوز پنهان دلم آگه نشد ! شمع آسا سوختم...؛ با اشک های خویشتن!!! زندگی خواب و خیالی بود و ما را مهلتی تانگه کردم ندیدم جز فنای خویشتن ...!!! نیمه شب ها ناله ها سر می کنم با مرغ شب جز نوای غم ندارم هم نوای خویشتن ....!!!! عقل ساز دیگر؛ و دل ساز دیگر می زند ... وسعت صحرای ذهنم پر از خار خستگی! مرغ جانم زیر تیغ عشق پر پر می زند ... شاد باش ای دل که تنها نیستی امشب که غم آمده از راه و دارد حلقه بر در می زند! شسته ام دستِ دل؛ از مهرِ رفیقان چون که شد هر که یارم ، عاقبت از پشت خنجر می زند ... ای خوبتر از گل! به تو محتاجم ای پاکتر از قطره ی شبنم من جز تو نخواهم به دو عالم ؛دل در تب سنگین و خمارست ای دوست بهار است... جز چشم تو هر چشمه سراب است... ای چشم تو ؛ سر چشمه خورشید یک دم نگاهم کن صیاد من ؛ ای آنکه به دام تو اسیرم... بگذار که از پای بیفتم و مستانه بمیرم. ای هستیم از تو ؛از زنده چه دارم که به پای تو بریزم در کوی وفایت چه کنم گر ندهم جان،گر سر ندهم؛ بر سر پیمان ای وای به من گر به محشر پرسند چه کردی در راه محبّت ؟ آخر چه گو یم از فرط خجالت لحظه ای را بنشین در کنار من تنهای غریب تا برایت بگشایم دفتر خاطره خود را که پر از واژه ی اندوه و غم است ای که لب تشنه ی دریا یی در به رویم بگشا؛ بی تو ای همدردم؛ کوچه ی خالی اندیشه ی من بن بست است ای که سر مطلع رویش هایی دست پر پینه ی من مهر تو را می طلبد ای که عطر عشق در کلامت جاریست پاسخی گو به سلامم دل من منتظر است دل من منتظر است به خشم رفته ی من ! باز آمدی به کنارم... ولی زوسوسه، بگذر که بازگشت تو دیر است. درنگ کردی و دیر آمدی و ندانی که عاشق تو از این عشق دیر آمده سیر است. به خشم رفتی و عمری مرا به گریه سپردی نبینی آنچه من از جور روزگار کشیدم چه شد دو دست جوانت ....؟؟؟ نگاه پر سخنت کو...؟؟؟ دگر دو چشم سیاهت نه دلنواز و نه مست اند. تو شاخه ی گل من بودی،ای همیشه بهارین دریغ شاخه ی گلم را ستمگران شکستند من، ابر خانه به دوشم که جای گریه نیابم تو ماه خفته به ابری که برق خنده نداری !!! برو که آتش آن عشق دیر پای من افسرد برو که دیده ی خود را به گریه ها بسپارم... شاید اونجوری که باید، قدرتو ندونستم !! حرفهایی بود توی قلبم من نگفتم نتونستم! من به تو هرگز نگفتم با تو بودن آرزومه، نقش اون چشمای معصوم روبه رومه... نیومد روی زبونم؛ نیومد که بگم بی تو هیچم که بگم بی تو هیچم دیونتم، من زندگیمو به تو بستم. تو رو دیدم... که مثل آیینه تو تنهایی شکستی من کلامی نمی گفتم !!! که برام زندگی هستی ... نمی دونستی که چون گل تویِ قلب من؛ شکفتی.چشم تو پر از گلایه اما هرگز شاید اونجوری که باید ....... شاید اونجوری که باید ....... می خواستم وب نویسی را کنار بذارم اما هنوز در قلب من غم است و نمی تونم آروم بگیرم ... به دلیل علاقه ای که به این اشعار داشتم . توی وبم گذاشتم تا برام یه تسلی بشه ....... يادمان باشد اگر خاطرمان تنها شد... من امشب با تو ای محبوب: ای دلدار از دل قصه ها دارم !!! در این سرا غمگین تر از من قصه گویی نیست .... تو هر گز قصه ی غم را نمی دانی.... سرودم را نمی خوانی ... ولی من قصه گوی شهر اندوهم؛ دلِ من جدول فریاد های واپسین است ... صدایم در سکوت سرد تنهایی خروشان، تا به عرش کبریایی می رود !!! اما صدایی در جوابش بر نمی گردد.... و قلبم زیر یخبندان سرد یک شب قطبی چنان می نالد... از اندوه که کهسار از غمش سر در گریبان است ... دل من، در نهیب تلخ این دنیای بد فرجام به تنهایی سرود مرگ می خواند !!! سرودِ سرد خداحافظ دل من سخت تنهاست ... دل من در درون شط آلودگی ها سخت بی تاب است ولی....... تو هرگز حرفم را نمی فهمی ، نمی دانی ... زیبایی عشق به سکوت است... نه فریاد !!! زیبایی عشق به تحمل است... نه خرد شدن و فرو ریختن !!! عشق خیالی است، که اگه به واقعیت برسد تمام است ... و شیرینی خودش را از دست میده...!!! عشق یه کویره که عاشق تشنه، با رویای سراب معشوق، قدم به جلو میزاره .... نگاه عشق امید به رسیدن واز ترس نرسیدن است... کسی از پنجره کوچک تنهایی من نفس سرد جدایی ها کرد ! کسی انگار مرا می خواهد، که به تاریکی شب ها ببرد ... او صدا می زندم زود بیا... چمدان غم و تنهایی خود را به بغل می گیرم . تا که از پله محنت؛ حیاطِ غم و حسرت، بروم ... ماهی حوض حیاطم، دلش از رفتن من سخت شکست! شاخه ی گیلاسی لب پاشویه نشست ... و به آواز حزین گفت: از این شهر نروووو. چه کسی بی تو مرا ناز کند؟!!! دل من برای دل آن ماهی پُر مهرمی گیرد !!! دل من برایِ غمِ آن شاخه ی گیلاس می گیرد !!! دست تقدیر، جدا می کندم از همه ی خواهش ها ... باز بر پنجره ی غمزده ام می نگرم ! نفس سرد جدایی به دل نازک او مثل شمشیر بلا رفت فرو ... حیف از آن شیشه ی دل نازک من ! من، از آن سوی زمان می خوانم ... یک شب از این شب ها، دل من هم چو دل پنجره ام می میرد. تنهایی تنهایی همه همین را میگن... فقط همین کم مونده بود که اونم بعد این همه باهم زندگی کردن بدون نشنیدن حتی یه کلمه از حرفام منو تنها بذاره !!! اخه بی معرفت ؛ من به احترام سکوت هیچی نگفتم که مبادا بشکنه... اون وقت تو جا میذاریش و میری که اینجوری تنش بلرزه؟ گذاشت ،رفت... اینم مارو تنها گذاشت. حالا هی من بگم کی باورش میشه؟ اره ملت تنهایی مارو گذاشت رفت... یعنی تا این حد؟؟؟ حالا عوض میشم تا ببینی بدون تو میشه زندگی کرد... اره میدونم میتونم ! می تونم .... فقط ازت دل خورمیشم تا برگشتی؛ سرت خالی کنم تنهایی.... همین؟؟!!! ای که از عاطفه دوری من به دام تو گرفتار ... منی که ناجی قلبم تویی خنجر، به دل یار برو که وصلت ما رو چه به باد دادی و رفتی تو که از همه بریدی تو که از خدا گذشتی اما با این همه حرفا من همینم؛ که همینم الهی بمیرم ای دل گریه تو را نبینم قصه ی من و تو، از سرم بیرون نمیره کاشکی ازتو می گذشتم اما دیگه خیلی دیره
محو دنیای تو بودم !!! تو سکوت خلوتِ من خودمو گم کرده بودم اگه امروز می بینی که گرفتار زمینم بغض نکن که نمی تونم گریه ی تو رو ببینم من دیگه دست نمیدم، با اون که دشمن منه !!! با اون که خواهان ستیز؛ با اون که خواهان غمه ریزش قصر صدام، شعر من؛ ساده و خاک !!! تپش خواهش من لحظه ی آوای منه... قصه ی حال من و تو از سرم جدا نمی شه. ای که از ما می گریزی اما با منی همیشه. من یه روز مثل تو بودم دل سنگ و کوه بیمار حالا که غصه نداری برو از دم دل یار برو که خصلت ما رو با چه سر سختی شکستی ای که نه خدا پرستی منو با پای برهنه با تنی تشنه و بی تاب لب اون چشمه گذاشتی رفتی اما با این همه ظلمت حتی با این همه کینه حاضرم بمیرم ای دل گریه ی تو را نبینم . چون نهال است؛ می سوزد! روحم، از اندوه تنهایی می خندد . در ظلمت قلبم، وحشت دنیای تنهایی؛غنچه ی شوق تو هم خشکید !!! عشق،ای شیطان افسونکار... عاقبت زین خواب درد آلود، جان من بیدار شد . بعد از او هر چه رو کردم دیدم افسون سرابی بود ... آنچه می گشتم به دنبالش وای بر من نقش خوابی بود.... بعد از او دیگر که را جویم ؟؟؟ بعد از او دیگر چه می یابم ؟؟؟ اشک سردی تا بیفشانم !!! گو سردی تا بیاسایم !!! او چو در من مُرد، ناگه هر چه بود اندر نگاهم حالتی دیگر گرفت... گوئیا شب با دو دست سردِ خویش روح بی تاب مرا در برگرفت ... آه... آری این منم اما چه سود؛ او که در من بود دیگر نیست ... می خروشم زیر لب دیوانه وار او که در من بود آخر کیست ؟؟؟ کیست ؟؟؟ به آهنگ دل من می نوازی، نی بزن ای چوپان ... که من با یک جهان افسردگی؛ سوزی به جان دارم ... و داغ صد حسرت نهان در سینه تنگم ! لبم خاموش، دلم کانون فریاد است . بزن چوپان دلم تنگ است.طنین نغمه هایت می نوازد تارِ جانم را، بخوان... فریاد کن... با نغمه های سینه سوز خویش از من یاد کن تو می دانی که صحرا بستر من گشته ؟ ودیگر میان شوره زارآرزوها بوته ی شوقی نمی روید ؟ تو می دانی که مرغان سخنگو لب فرو بستند؟ تو می دانی که صیادان زهرسو درکمین هستند؟ بزن چوپان دلم تنگ است . لبم خاموش، قفلی بر دولب دارم ... نه مهری بر زبان دارم؛ دریغ از بیم، دریغ از بیم صیادی که باشد در کمین ... من به راهم دام ها گسترده می ترسم من، ای چوپان ... سکوت من که همچون کوه سنگین است از بیم قفس است خوشا به حال تو ای چوپان... مرا هم شوق فریاد است گر فریاد رس باشد . بی شماره !!! اونی که تنها ترینه؛حتی سایه ام نداره ... این منم که خوبی هامو، کسی هرگز نشناخته اون که در راه رفاقت، همه ی هستیشو باخته هر رفیق راهی، با من دو سه روزی همسفر بود ادعای هر رفاقت واسه من چه زود گذر بود هر کی با زمزمه ی عشق دو سه روزی عاشقم بود !!! عشق اون باعث زجر همه دقایم شد . اون که عاشق بود و عمری از جدا شدن می ترسید همه ی هراس و ترسش به دروغش نمیارزید !!! چه اثر از این صداقت... چه اثر از این نجابت ... وقتی قدّ سرِ سوزن... به وفا نکردیم عادت .... ای رقم زن به کتاب دل ما غم بنویس جوهر از سرمه کن و قصه ماتم بنویس خط بکش بر سر نقش طرب و شادی دل حسرت و غربت دل را بغل هم بنویس نمی دانم پس از مرگم چه خواهد شد؟ 
طلب عشق ز هر بي سر و پايي نکنيم ...
يادمان باشد اگر اين دلمان بي کس شد !!!
طلب مهر ز هر چشم خماري نکنيم ...
يادمان باشد که دگر ليلي و مجنوني نيست...
به چه قيمت دلمان بهر کسي چاک کنيم ؟؟؟
يادمان باشد که در اين بهر دو رنگي و ريا
دگر حتي طلب آب ز دريا نکنيم !!!
يادمان باشد اگر از پس هر شب روزيست
دگر آن روز پي قلب سياهي نرويم ...
يادمان باشد اگر شمعي و پروانه به يکجا ديديم
طلب سوختن بال و پر کس نکنيم ...
يادمان باشد از امروز جفايي نكنيم
گر كه در خويش شكستيم صدايي نكنيم...
خود بتازيم به هر درد كه از دوست رسد
بهر بهبود ولي فكر دوايي نكنيم...
جاي پرداخت به خود بر دگران انديشيم
شكوه از غير خطا هست،خطايي نكنيم...
ياور خويش بدانيم خداياران را
جز به ياران خدا دوست وفايي نكنيم
گر كه دلتنگ از اين فصل غريبانه شديم
تا بهاران نرسيده ست هوايي نكنيم
گله هرگز نبود شيوه ي دلسوختگان
با غم خويش بسازيم و شفايي نكنيم...
يادمان باشد اگر شاخه گلي را چيديم
وقت پرپر شدنش ساز و نوايي نكنيم
پر پروانه شكستن هنر انسان نيست
گر شكستيم ز غفلت من و مايي نكنيم
و به هنگام نيايش سر سجاده ي عشق
جز براي دل محبوب دعايي نكنيم
مهرباني صفت بارز عشاق خداست
يادمان باشد از اين كار ابايي نكنیم...!!!
نمی خواهم بدانم کوزه گر از خاکِ اندامم چه خواهد ساخت!
ولی بسیار مشتاقم که از خاکِ گلویم سُوتکی سازد!
گلویم سُوتکی باشد به دست کودکی گُستاخ و بازیگوش!
و او یکریز و پی در پی، دَم گرمِ خوشش را بر گلویم سخت بفشارد!
و خوابِ خفتگانِ خفته را آشفته تر سازد...
بدین سان بشکند در من ... سکوتِ مرگبارم را....jpg)
| قالب وبلاگ : قالب وبلاگ |
درباره سايت
نمی دونم این وبلاگ را به کی تقدیم کنم
این وب را تقدیم می کنم به قلب و دل تنهایم ...
منوی سايت
نويسنده سايت
آرشيو سايت
پيوند ها
طراح قالب
امكانات سايت